Φαρδιά πλατιά την υπογραφή ενός... εχθρού κι ενός φίλου για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε η μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού επί της Φενέρ στην πρεμιέρα του Τοπ-16. Του «εχθρού» Σπανούλη, που δεν αντάλλαξε ματιά με τον «Ζοτς» και μπήκε στο παρκέ με κίνητρο να... σκοτώσει τον αντίπαλο πάγκο, και του «φίλου» Στράτου Περπέρογλου, που πριν από το τζάμπολ είχε εγκάρδια συνομιλία και αγκαλιά με τον επί χρόνια προπονητή του.
Ο Ομπράντοβιτς επιχείρησε... α λα Παναθηναϊκό να σταματήσει τον Σπανούλη. Με την περιβόητη fake defense, όταν κρατούσε την μπάλα στα χέρια του στην κορυφή για περισσότερα από τρία-τέσσερα δευτερόλεπτα, με συνεχείς αλλαγές στα σκριν και το χέρι του «ψηλού» στο πρόσωπο του Σπανούλη για να μην βλέπει καθαρά το καλάθι.
Με τη διαφορά πως για να παίξεις άμυνα με αυτά τα χαρακτηριστικά θα πρέπει να διαθέτεις και παίκτες με αντίστοιχα χαρακτηριστικά και η αλήθεια είναι πως η Φενέρ δεν έχει τα ανάλογα προσόντα. Ο ΜακΚάλεμπ είναι κακός αμυντικός, όσο κι αν προσπαθεί να καλύψει το χάντικαπ, οι ψηλοί της Φενέρ είναι αργοί για να προλάβουν τον Σπανούλη στο βήμα και μοιραία η αμυντική φιλοσοφία του Ομπράντοβιτς έγινε... σμπαράλια στις δύο πρώτες περιόδους.
Ο Σπανούλης έκανε πάρτι, σταμάτησε στους 16 πόντους στο πρώτο ημίχρονο, πέντε περισσότερους απ' όσους σημείωνε συνολικά κατά μέσο κόντρα στον «Ζοτς», όταν αυτός βρισκόταν στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Το 11,7 κατά μέσο όρο στα 14 παιχνίδια που αναμετρήθηκαν, έγινε 28 συνολικά, τη στιγμή που μόλις τρεις φορές είχε καταφέρει να πάει πάνω από τους 15π.!
Ο Ολυμπιακός, παρά την απουσία των Λο και Πέτγουεϊ, ήταν σαφές πως διαθέτει μεγαλύτερη ποιότητα και ποσότητα στο παρκέ. Αν στις περιορισμένες λύσεις του Ομπράντοβιτς προστεθεί η κάκιστη εμφάνιση του Κλέιζα και ο δισταγμός του ΜακΚάλεμπ, τότε αντιλαμβάνεται κανείς πόσο δύσκολο ήταν για την τουρκική ομάδα να ακολουθήσει τον Ολυμπιακό με τον Σιπάχι και τον Μαχμούτογλου.
Αυτό που έλειπε από τον Ολυμπιακό ήταν η διάρκεια, γεγονός λίγο-πολύ αναμενόμενο δεδομένων των προβλημάτων, αλλά και της «κοιλιάς» που παρουσιάζει τελευταία. Εκεί χρειάστηκε να εμφανιστεί o... Mr fourth quarter, ο αναμφισβήτητα MVP του Ολυμπιακού στη μέχρι τώρα πορεία του. Σαν να... σεληνιάζεται στις τελευταίες περιόδους όλων των αγώνων, ο «Περπέ» άπλωσε χείρα βοηθείας στον Σπανούλη, πήρε πάνω του το ματς και ουσιαστικά «καθάρισε» το παιχνίδι, το οποίο ο Ομπράντοβιτς επιχείρησε να... κλέψει στο διάστημα 33'-36'!
Εκλεισε το rotation ο Πεδουλάκης
Λένε πως «ό,τι δεν λύνεται, κόβεται» κι αυτή τη θεωρία εφαρμόζει ο Πεδουλάκης το τελευταίο διάστημα, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει την εικόνα του Παναθηναϊκού και να κατανείμει σωστά τους ρόλους. Το rotation περιορίστηκε σημαντικά και ο Αρτζι πήγε στα σίγουρα στα δύο σημαντικά παιχνίδια με τον Ολυμπιακό και την Αρμάνι. Είναι ενδεικτικό πως ο χρόνος συμμετοχής των Μαυροκεφαλίδη, Μπατίστ μειώθηκε στο ήμισυ συγκριτικά με την κανονική περίοδο της Ευρωλίγκα, κάτι που σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός οδεύει στην περσινή πετυχημένη συνταγή με Λάσμε και Γκιστ σε ρόλο-κλειδί.
Στο μέλλον θα χρειαστούν όλοι
Ορθά ο Πεδουλάκης επιχείρησε στην αρχή της σεζόν να δώσει ευκαιρία σε όλους, αλλά ακόμη πιο σωστά μειώνει το rotation τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ο Μαυροκεφαλίδης των 6,5 λεπτών παίζει πλέον 3:39, ο Μπατίστ από τα 9 έφτασε στα 5, ακόμη και ο Γιάνκοβιτς των 4,5 λεπτών είναι πλέον στο 1:25. Είναι δεδομένο ότι στο μέλλον ο Παναθηναϊκός θα τους χρειαστεί όλους, αλλά μ' αυτόν τον τρόπο κερδίζει χρόνο και τους δίνει την ευκαιρία να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση μέσα από τις νίκες της ομάδας και σε βάθος χρόνου.
Πηγή : sentragoal.gr
Δημοσίευση σχολίου